اگر مطلب يا خاطره اي از بابا داريد می توانيد به nadali_hamedani@yahoo.com بفرستيد تا در اين قسمت قرار بدهم. آنچه در زیر می خوانيد گزیده ایست از آنچه در مراسم سوم پدر در دفاتر یادبودی که تهیه شده بود نگاشته اند:   پدرم، مي دانم مرگ پايان نيست. آغازيست ديگر. آغاز حضور هستي تو در روزهاي ما. پسرت فرشاد جات خيلي خاليه بابا پسرت فرزاد بابا جون سلام شبي از پشت يک تنهايي غمناک و باراني، تو را با لهجه گل هاي نيلوفر صدا کردم، تمام شب براي تو دعا کردم، ولي رفتي از بر ما، شايد مصلحت بر اين بود که از ما نهفته باشي، رفتي و بعد از رفتنت باران چه معضومانه مي باريد! بعد از رفتنت رسم نوازش در غم خاکستري گم شد، پرنده اي که هر روز از کنار پنچره اتاقت با شوق دانه برمي داشت، غرق در اندوه غربت شد! با بي تابي پي ات مي گشت! بعد از رفتنت حس کردم، انگار تمام هستي ام از دست خواهد رفت، بابا جون، اگر چه از ديده ام رفتي، ولي از دلم نخواهي رفت. دختر کوچکت ، کيانا کاش مي شد عشق را تفسير کرد کاش مي شد عمر را تکثير کرد روي اين گردونه نامهربان گرمي مهر تو را تصوير کرد خداحافظ پدر مهربان – عفت احمدي زاده   بدون قوچاق نبي، ياد آور پدرم ستارخان، و هزاران خاطره... که از عموي دوست داشتني دارم، دوري اش را با ياد روزهاي خوبش سپري خواهم کرد. فضلعلي همداني ماه خانواده ما بود، دچار خسوف ابدي شد. دکتر علي علاقه بند   ديروز تمام دوستدارانت آمدند، تو نبودي، دلم سخت گرفت، يکدفعه يادم افتاد، گفته بودي، هر که امد رفتني است. پس به اميد ديدار. صمد وهاب زاده سالکي عمو خوشگله عزيز من آهسته رفتي، مثل شبنم از روي گل، اما برنگشتي مثل شبنم در صبح بعد، آرام افتادي، مثل يک ستاره از غروب تابستان، گم شدي، مثل خرگوش در دل جنگل، ماهر و چابک. آنقدر که باورم نمي شود که رفتي، ولي به گفته خودت، هر که آمد روزي رفتنيست. تو رفتي و به درياي بيکران نيستي در هميشه هست پيوستي، اما خاطره خوشت هميشه در قلب ها باقيست. سيمين سامي عموي عزيزم، کوچه هاي دل من باز خلوت شده اند پيش از آنکه برسم دوستي را بردند يک نفر گفت به من باز دير آمده اي... دور بوديم،  نسبتي دور،   عموي شوهر!   دور نيست؟    نه، نه. دوست بوديم و دل هايمان نزديک. سپاسگزار دوستي بي نظيرت قلب شيرينت قلب مهربانت تا هستيم در قلب هايمان جا داري سارا با عرض تسليت عمو جون، دريغ که از امسال عيد ديگر خودتون رو نمي بينيم،  ولي سعي مي کنم در آثارتون شما را حس کتم. خيلي خوشحالم که شما عموي من بودين. هادي همداني جناب آقاي نادعلي همداني، پدر دوست داشتني، هميشه در قلب مني. با ياد و خاطراتت تا زنده هستم زندگي خواهم کرد. باباي دوست داشتني. اقدس احمدي زاده دوست مهربان و بزرگواري را از دست داديم که جانشيني نخواهد داشت. محمدرضا جعفري او دوستي بزرگ بود و يکي از فروتن ترين خادمان فرهنگ اين ديار. درگذشتش فاجعه اي بزرگ است. روانش شاد. نام و يادش هميشه در دل هست. دکتر قطب الدين صادقي خوشا به حال نادعلي همداني که به آغوش گرم حضرت عشق بازگشت. دکتر کامبيز محمود زاده براي من شاگرد کمترين، او همه علم بود و ادب. او معلم دلسوز و فرهيخته بود و هست. جاودان است در خاطرات شيرين زندگي ام، او بود که مترنم بودن با باران بهاري را در دل کوه هاي سلطان ساوالان به من آموخت که خود او ترنم خاموش و بي ادعاي فرهنگ ما بود. گرچه دنيايش را عوض کرده ولي من با آثارش او را در اين دنيا حس مي کنم. شاگرد کوچک نادعلي – اتابک نادري هرگز نميرد کسي که دلش زنده است به عشق. از سال 1361 تا 1364 در گروه سياسي صدا و سيما زندگي و فعاليت کردند. عبداله ارجمند (مدير گروه سياسي آن دوره سيماي جمهوري اسلامي) رحم اگر هست جهان در دل مرگ است که او اين همه مرغ اسير از قفس آزاد کند اسماعيل شنگله از شمار دو چشم يک تن کم          از شمار خود هزاران بيش دوست، برادر و راهنماي عزيزي را از دست دادم کو هيچ واژه ايگوياي بزرگي او نيست. شهناز مهدوي بدون اغراق مدت سه سال و اندي که همکار نزديک مرحوم دکتر همداني در ماهنامه تماشاي زندگي بودم، اين مدت را از افتخارات زندگي خودم مي دانم. به روان پاک آن مرد فاضل و انديشمند درود مي فرستم. داور درخشان آرام به دنيا آمد، آرام زيست و آرام درگذشت. نشاني عزيزتر از جانم، رفتنت خيلي زود بود، دوستان را همه ماتم زده کرديد محمد بهرامي بزرگ مردي که هرگز فراموش نمي شود. احمد حبيبي زندگي صحنه يکتاي هنرمندي ماست هر کسي نغمه خود خواند و از صحنه رود              صحنه پيوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد خداحافظ – دکتر عليرضا طبيب خويي در کنارت بودن، افتخار کوچت از اين ديار، جانکاه ديدار دوباره ات، آرزوي جاودانه به اميد ديدار! – مهندس امير رضا طبيب خويي	سرآغاز زندگي نامه آثار آرشيو مقالات تماس یادبود
تمامي حقوق اين سايت براي خانواده نادعلي همداني محفوظ است